Reklama

Franciszek

Papież: powołaniem Kościoła jest ewangelizacja, a nie liczby

W obliczu spadku liczby powołań istnieje „niebezpieczeństwo, że będzie się chciało ich szukać bez odpowiedniego rozeznania” – powiedział papież podczas spotkania z 38 jezuitami, które odbyło się przy okazji podróży apostolskiej na Maltę. Relację z tego spotkania, podczas którego Ojciec Święty zwrócił uwagę, że powołaniem Kościoła nie są liczby, lecz ewangelizacja, opublikowało pismo włoskich jezuitów „La Civiltà Cattolica”.

Papież wskazał na potrzebę powrotu do „Kościoła wychodzącego”, ponieważ Pan puka od wewnątrz, abyśmy mogli Go wypuścić. Nazwał Benedykta XVI prorokiem „Kościoła przyszłości”, który stanie się mniejszy, straci wiele przywilejów, ale będzie bardziej pokorny i autentyczny oraz znajdzie energię dla tego, co istotne. Będzie to Kościół bardziej duchowy, uboższy i mniej upolityczniony.

Franciszek proponuje przyjąć pokorę, służbę i autentyczność jako kryteria pozwalające odpowiedzieć „twórczo” na kryzys powołań w starzejącej się Europie. Prosi seminarzystów, aby byli „normalnymi ludźmi, bez wyobrażania sobie, że są «wielkimi apostołami» lub «pobożnisiami». Do tego potrzebni są także normalni przełożeni, wolni od hipokryzji, która może wypaczyć drogę młodego człowieka oraz powinni wzbudzać zaufanie swoich podopiecznych. Młodzi nigdy nie powinni przywdziewać ujednoliconych uniformów. Każdy z nich jest niepowtarzalną osobą z innym dowodem tożsamości.

Zapytany o proces synodalny, Papież uważa, że postępuje on naprzód i nie ma od niego odwrotu. Ostatni synod jasno wyraził wolę „refleksji nad teologią synodalności, aby uczynić decydujący krok w kierunku Kościoła bardziej synodalnego”.

Reklama

Następnie zwrócił uwagę na tragedię migrantów na Morzu Śródziemnym: „Migracja jest problemem całej Europy”, a nie tylko krajów, do których przybywają migranci. Konieczne jest „osiągnięcie postępu w dziedzinie praw człowieka, aby wyeliminować kulturę odrzucenia”. Tragedie związane z przekraczaniem pustyni, handlem ludźmi, torturami i podróżami morskimi są „jedną ze klęsk ludzkości, która wchodzi w zakres polityki państw”.

Zdaniem Franciszka - ewangelizację należy łączyć z przeciwdziałaniem zmianom klimatycznym. Brak zaangażowania w troskę o wspólny dom jest poważnym grzechem przeciwko Stwórcy i stanowi wyraz współczesnego pogaństwa. Jest również przejawem braku odpowiedzialności na życie przyszłych pokoleń na naszej planecie.

Krzysztof Ołdakowski SJ/vaticannews.va / Watykan

2022-04-14 16:31

Ocena: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak być apostołem w codzienności?

[ TEMATY ]

ewangelizacja

apostoł

„I rzekł do nich: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16, 15). To nie polecenie wydane przez Króla królów jedynie dla księży czy misjonarzy. Jezus zwracał się do nas wszystkich! Do mnie i do ciebie. Nie można być chrześcijaninem bez bycia apostołem, bez ewangelizowania innych.

Chęci zazwyczaj rodzą się z dobrego doświadczenia, chęć dzielenia się tym bardziej. Jeśli przeżyjemy pewne wydarzenie, które wywrze na nas ogromnie dobry wpływ, odmieni nas, umocni, uzdrowi, nie chcemy tego zatrzymać jedynie dla siebie. Chcemy pomóc także innym. Jeśli widzimy wokół tylu pogubionych i błądzących, rodzi się w nas chęć niesienia im pomocy.

CZYTAJ DALEJ

Ludzkie czyny i Boża łaska

Przypowieść o bogaczu i Łazarzu nie jest jakąś pocztówką z pozaziemskich krain, Nieba i Otchłani. Jezus w ten obrazowy sposób uczy nas jednak kilku prawd. Po pierwsze – istnieje związek między naszymi czynami w życiu doczesnym a tym, czego doświadczymy po śmierci. Po drugie – choć słusznie Kościół wskazuje na miłosierdzie Boże, to pozostaje prawdą, że Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze. Po trzecie – wykorzystujmy zwyczajne okazje, by się nawracać, a nie czekajmy na jakieś nadzwyczajne znaki, myśląc, że jeszcze mamy czas. Benedykt XVI w encyklice „Spe salvi” napisał: „Obydwie – sprawiedliwość i łaska – muszą być widziane w ich właściwym wewnętrznym związku. Łaska (...) nie jest gąbką, która wymazuje wszystko, tak że w końcu to, co robiło się na ziemi, miałoby w efekcie zawsze tę samą wartość. (...) Na uczcie wiekuistej złoczyńcy nie zasiądą ostatecznie przy stole obok ofiar, tak jakby nie było między nimi żadnej różnicy” (nr 44). Nie znaczy to, że wysyłamy kogoś do piekła. Wręcz przeciwnie! Modlimy się za największych grzeszników, aby ostatecznie otworzyli się na miłosierdzie Tego, który ich sądzi. Z drugiej jednak strony chrześcijanin nie może popadać w cynizm i zadufanie, że jakoś to będzie, bo przecież Bóg nam wszystko przebaczy. W pierwszym czytaniu prorok Amos przestrzega: „Biada beztroskim na Syjonie i dufnym na górze Samarii”. Mamy żyć w bojaźni Bożej. Przy czym bojaźń to nie lęk, który nas paraliżuje, ale postawa pokory wobec nieskończonego, świętego Boga. Paweł Apostoł w Liście do Tymoteusza pisze o Bogu: „Jedyny Władca, Król królujących i Pan panujących, jedyny mający nieśmiertelność, który zamieszkuje światłość niedostępną, którego żaden z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć”. A jeśli Bóg zaprasza cię do wiecznej wspólnoty z sobą, to możesz tylko wykrzyknąć jak psalmista: „Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego”. Wszystko jest bezinteresowną łaską Boga, który nas ukochał. Takiemu postawieniu sprawy zdaje się przeczyć inne zdanie z drugiego czytania: „Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobądź życie wieczne”. Tak jakbyśmy mieli własnymi wysiłkami pójść do nieba. Sprzeczność jest tylko pozorna. Bo z jednej strony bez Bożej łaski nie możemy zostać zbawieni. Z drugiej jednak – Bóg zbawia nas nie jakby obok nas, a tym bardziej nie wbrew nam. Jesteśmy wezwani do współpracy z Bogiem, a ta współpraca oznacza m.in. „walkę o wiarę”. Łaska nie przekreśla ludzkiej wolności, ale ją uwypukla i nadaje jej kierunek oraz sens.

CZYTAJ DALEJ

Nieszpory za miasto

2022-09-25 07:32

[ TEMATY ]

nieszpory

Zielona Góra

Pustynia w Mieście

Nieszpory za miasto

Litania Nocy

Katarzyna Krawcewicz

Modlitwę poprowadziła wspólnota Pustynia w Mieście

Modlitwę poprowadziła wspólnota Pustynia w Mieście

W kościele pw. św. Józefa w Zielonej Górze 24 września zostały odprawione uroczyste nieszpory. Modlitwę poprowadziła wspólnota Pustynia w Mieście.

Nieszpory za miasto to szczególna modlitwa. W jej trakcie oprócz tekstów przewidzianych w Liturgii Godzin wyśpiewywane są też utwory Pustyni w Mieście oraz Litania Nocy. – Chcemy w niej modlić się za tych, którzy doświadczają różnych form nocy. Nocy fizycznej, ślepoty, ciemności, ale też nocy duchowej, upadku, grzechu, słabości, opuszczenia. Chcemy o nich pamiętać – mówi ks. Mariusz Jagielski. – To dobra okazja, by pomyśleć, kogo Pan Bóg w ten sposób postawił na naszej drodze. Może komuś chcemy pomóc, a nie potrafimy, nie wiemy jak. Wstawiajmy się dzisiaj za tych ludzi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję